PHQ-2 vs. PHQ-9: คู่มือการคัดกรองและให้คะแนนอารมณ์

การเดินเข้าไปพบผู้ให้บริการด้านสุขภาพหรือการเข้าชมเว็บไซต์สุขภาพนั้น บางครั้งอาจรู้สึกเหมือนก้าวเข้าสู่โลกของรหัสและตัวย่อต่างๆ แล้ว ในบรรดาตัวย่อทั่วไปที่พบบ่อยก็คือ PHQ-2 และ PHQ-9 — แบบสอบถามสั้นๆ สองแบบที่ใช้คัดกรองอาการของภาวะซึมเศร้า ถ้าคุณกำลังสำรวจสภาพอารมณ์ของตัวเองอยู่ การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่าง PHQ-2 และ PHQ-9 ก็เป็นขั้นตอนแรกที่ใช้ได้จริงสู่ความกระจ่างชัด แบบฟอร์มเหล่านี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อจำกัดการวินิจฉัยของคุณ แต่ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือตรวจสอบสภาพจิตใจเบื้องต้น หากคุณต้องการจุดเริ่มต้นที่เรียบง่ายและเป็นส่วนตัว คุณสามารถ ลองใช้เครื่องมือคัดกรอง PHQ-9 ออนไลน์ เพื่อดูว่าคะแนนมักถูกตีความอย่างไร

พื้นฐาน: PHQ-2 และ PHQ-9 คืออะไร

แบบสอบถาม Patient Health Questionnaire (PHQ) ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อช่วยให้แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปสามารถระบุปัญหาเกี่ยวกับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว ในโลกการแพทย์ที่ต้องเร่งรีบ เครื่องมือเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นระบบการตอบสนองเบื้องต้น การเข้าใจความแตกต่างระหว่าง PHQ-9 และ PHQ-2 เริ่มต้นจากการรู้ที่มาของพวกมัน: ทั้งคู่เป็นเครื่องมือที่อ้างอิงหลักฐานและวัดความถี่ของอาการซึมเศร้า

PHQ-2: การตรวจสอบอย่างรวดเร็ว

PHQ-2 เป็นเวอร์ชันสั้นมากของแบบสอบถาม ประกอบด้วยคำถามเพียงสองข้อที่มุ่งเน้นไปที่ภาวะไม่รู้สึกสุข (anhedonia) (ความสนใจในสิ่งต่างๆ ที่คุณเคยสนุกลดลง) และอารมณ์ซึมเศร้า เนื่องจากใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีในการทำ จึงมักถูกใช้เป็นขั้นตอนแรกเร่งด่วน

PHQ-9: การสำรวจเชิงลึกอย่างละเอียด

PHQ-9 เป็นเวอร์ชันเต็มของแบบสำรวจ โดยผนวกคำถามสองข้อจาก PHQ-2 และขยายเพิ่มเติมไปถึงอาการทางร่างกายและความคิด มันพิจารณารูปแบบการนอน ระดับพลังงาน ความอยากอาหาร ความสามารถในการเพ่งสมาธิ และการเคลื่อนไหวทางร่างกาย ในขณะที่ PHQ-2 ทำหน้าที่ตรวจคัดกรองความมีอยู่ของปัญหา แต่ PHQ-9 ช่วยประเมินความรุนแรงและผลกระทบของอาการต่อชีวิตประจำวัน

PHQ-2 vs PHQ-9: ความแตกต่างหลักในโครงสร้าง เวลา และวัตถุประสงค์

เมื่อเราประเมิน PHQ-2 และ PHQ-9 มีประโยชน์ที่จะมองว่าเป็นเครื่องกรอง vs กล้องจุลทรรศน์ PHQ-2 สามารถชี้เบื้องต้นถึงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่ PHQ-9 ให้รายละเอียดที่ช่วยสนับสนุนบทสนทนาที่ชัดเจนขึ้น

คุณลักษณะ	PHQ-2	PHQ-9
จำนวนข้อคำถาม	2 คำถาม	9 คำถาม + 1 คำถามวัดผลกระทบ
เวลาเฉลี่ยวัดเสร็จ	< 60 วินาที	3–5 นาที
พื้นที่สำคัญ	อาการอารมณ์หลัก	อาการทางร่างกาย, ความคิด และอารมณ์
ช่วงคะแนน	0 ถึง 6	0 ถึง 27
จุดประสงค์ทางคลินิก	การคัดกรองเบื้องต้น	การประเมินความรุนแรงและการติดตามผล

ความแตกต่างหลักระหว่าง PHQ-9 และ PHQ-2 คือ PHQ-9 รวมคำถามสุดท้ายเกี่ยวกับความบกพร่องในการทำงาน — อาการต่างๆ ทำให้การทำงาน การจัดการชีวิตครอบครัว หรือความสัมพันธ์กับผู้อื่นยากแค่ไหน บริบทนี้อาจสำคัญเท่ากับตัวเลขคะแนนเอง

ตรรกะสองขั้นตอน: ทำไมผู้เชี่ยวชาญเริ่มที่ PHQ-2

คุณอาจสงสัยว่าทำไมบุคลากรทางการแพทย์ไม่เริ่มด้วย PHQ-9 สำหรับทุกคนเสียเลย เหตุผลมักเป็นการดูแลแบบเป็นขั้นตอน: ใช้เครื่องมือที่เร็วที่สุดก่อน แล้วจึงเจาะลึกเฉพาะเมื่อจำเป็น

ประสิทธิภาพของการทดสอบด่านแรก

PHQ-2 ทำหน้าที่เป็นด่านคัดกรอง คะแนนที่ต่ำมาก (เช่น 0–1) มักสัมพันธ์กับโอกาสต่ำที่จะเป็นโรคซึมเศร้ารุนแรง — แต่ไม่ใช่เรื่องการันตีและบริบทก็ยังสำคัญ เป้าหมายคือเพื่อหลีกเลี่ยงขั้นตอนที่ไม่จำเป็นเมื่อคำตอบของผู้เข้าร่วมบ่งบอกว่ามีอาการในปัจจุบันน้อยมาก

เมื่อคะแนน PHQ-2 กระตุ้นการประเมินเต็มรูปแบบ

หากคะแนน PHQ-2 ของคุณถึงค่ามาตรฐานทั่วไป ด่านจะเปิดออกและคุณอาจถูกขอให้ทำ PHQ-9 ในลำดับถัดไป กระบวนการนี้ช่วยให้มุ่งเวลาและความช่วยเหลือไปที่จุดที่ต้องการมากที่สุด โดยไม่ทำให้อารมณ์ตกต่ำชั่วคราวตามปกติกลายเป็นภาวะผิดปกติมากเกินไป

การให้คะแนน PHQ-2 vs PHQ-9: การตีความผลลัพธ์ของคุณ

ตัวเลขบนหน้ากระดาษอาจดูน่ากังวล แต่ที่จริงแล้วมันเป็นเพียงข้อมูลจุดหนึ่ง มาทำให้เข้าใจความหมายของคะแนนเหล่านี้ในทางปฏิบัติกันเถอะ

ทำความเข้าใจความหมายของคะแนนบวก PHQ-2 (คะแนน 3+)

ความหมายของคะแนนบวก PHQ-2 มักเป็นแหล่งความกังวล ในสเกล 0–6 คะแนน 3 ขึ้นไปมักถือเป็นการคัดกรองที่บวก อย่างไรก็ตาม การคัดกรองบวกไม่ใช่การวินิจฉัย มันเป็นเพียงสัญญาณที่บอกว่า "อาจมีบางอย่างที่ควรสำรวจเพิ่มเติม" และมักนำไปสู่การทำ PHQ-9 เพื่อภาพที่ชัดเจนขึ้น

สเกลความรุนแรง PHQ-9: แมปประสบการณ์ของคุณ

PHQ-9 ให้คะแนนรวมตั้งแต่ 0 ถึง 27 บุคลากรทางการแพทย์มักใช้ช่วงคะแนนดังนี้เพื่ออธิบายระดับอาการ:

• 0–4: อาการน้อยมาก มักไม่ต้องการการดูแลเป็นทางการ
• 5–9: อาการเล็กน้อย อาจได้รับประโยชน์จากการสนับสนุน การปรับการดูแลตัวเอง หรือรอดูอาการ
• 10–14: อาการปานกลาง มักเป็นจุดที่ดีที่ควรพิจารณาการปรึกษาหรือการสนับสนุนที่มีโครงสร้าง
• 15–19: อาการค่อนข้างรุนแรง อาจบ่งบอกถึงความต้องการการดูแลจากผู้เชี่ยวชาญมากขึ้น
• 20–27: อาการรุนแรง พิจารณาการสนับสนุนทางคลินิกโดยด่วน โดยเฉพาะหากกระทบการทำงานประจำวัน

สำคัญ: หากมีความคิดทำร้ายตัวเอง (รวมถึงในคำถามที่ 9 ของ PHQ-9) ให้ถือว่าเป็นเรื่องความปลอดภัยสำคัญโดยไม่คำนึงถึงคะแนนรวม

แบบตรวจสอบที่ปฏิบัติได้จริง: เตรียมตัวสำหรับการนัดหมาย

หากคุณได้คะแนนอยู่ในระดับปานกลางถึงรุนแรงในการประเมิน PHQ-2 และ PHQ-9 แบบตรวจสอบนี้สามารถช่วยคุณเตรียมตัวพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญ:

• ระบุตัวกระตุ้น: มีการเปลี่ยนแปลงชีวิตครั้งใหญ่ ความเสียใจ ภาวะหมดไฟ ความขัดแย้ง หรือปัญหาสุขภาพล่าสุดหรือไม่?
• สังเกตระยะเวลา: ความรู้สึกเหล่านี้คงอยู่นานกว่าสองสัปดาห์หรือไม่?
• ติดตามสัญญาณร่างกาย: การนอน ความอยากอาหาร และพลังงานเปลี่ยนแปลงอย่างไร? (รายการทั่วไปในการให้คะแนน PHQ-2 และ PHQ-9)
• ความตระหนักในคำถามที่ 9: เตรียมพร้อมที่จะพูดคุยอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับความคิดหรือแรงกระตุ้นทำร้ายตัวเอง แม้จะรู้สึกว่าเล็กน้อยก็ตาม

ความแม่นยำ ข้อจำกัด และความปลอดภัย

แม้เครื่องมือเหล่านี้ถูกใช้แพร่หลาย แต่ก็ไม่สมบูรณ์แบบ การเข้าใจด้านเทคนิคเกี่ยวกับความไวและความจำเพาะของ PHQ-2 สามารถช่วยให้มองผลลัพธ์ในมุมมองที่ถูกต้อง

ความไวต่อความจำเพาะ: หลีกเลี่ยงผลบวกปลอม

PHQ-2 ออกแบบมาให้มีความไวสูง หมายความว่าจับคนจำนวนมากที่อาจต้องการการสนับสนุนได้ ส่วนนี่คือการแลกเปลี่ยนที่อาจทำให้ผลลัพธ์ของคนที่กำลังเผชิญความเครียดชั่วคราว ความเสียใจ หรือการเปลี่ยนแปลงชีวิตที่เข้มข้น มีผลเป็นบวกด้วย นั่นคือเหตุผลหนึ่งที่ผล PHQ-2 บวกมักถูกตามด้วย PHQ-9 หากคุณต้องการแหล่งข้อมูลเดียวสำหรับทบทวนผลลัพธ์และช่วงคะแนนทั่วไป คุณสามารถลองใช้ แบบสอบถาม PHQ-9

ความสำคัญสูงสุดของคำถามที่ 9

ในกระบวนการให้คะแนน PHQ-2 และ PHQ-9 คำถามที่ 9 เป็นรายการที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยมากที่สุด โดยถามเกี่ยวกับความคิดทำร้ายตัวเอง หากคุณตอบอะไรก็ตามที่ไม่ใช่ "ไม่เลย" มันเป็นสัญญาณที่ควรขอการสนับสนุนทันที

หากคุณรู้สึกว่าอาจทำตามความคิดทำร้ายตัวเอง ให้ขอความช่วยเหลือทันที: ติดต่อหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่ของคุณ (เช่น 911 ในสหรัฐฯ) หรือสายด่วนวิกฤติในพื้นที่ หากคุณอยู่ในสหรัฐฯ คุณสามารถโทรหรือส่งข้อความถึง 988 สำหรับสายด่วนฆ่าตัวตายและวิกฤติ

การเจาะลึก: การวิเคราะห์สถานการณ์

เพื่อให้เข้าใจ PHQ-2 และ PHQ-9 ได้ดีขึ้น นี่คือตัวอย่างสมมติ

สถานการณ์: อเล็กซ์อายุ 28 ปี และกำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านชีวิตที่เครียด เขารู้สึกเหนื่อยล้า วอกแวก และอารมณ์ราบเรียบ

• ขั้นตอนที่ 1: อเล็กซ์ทำ PHQ-2 ได้คะแนน 4 (ผลคัดกรองบวก)
• ขั้นตอนที่ 2: อเล็กซ์ทำ PHQ-9 ได้คะแนน 12 (ปานกลาง)
• การตีความ: PHQ-2 ชี้ว่ามีความทุกข์ และ PHQ-9 แสดงว่าอาการใดเด่นชัดที่สุด (เช่น ปัญหาการเพ่งสมาธิและการวิจารณ์ตัวเอง) รายละเอียดนั้นสามารถช่วยให้ผู้เชี่ยวชาญมุ่งเน้นบทสนทนาไปที่ต้นตอของอาการอเล็กซ์ ไม่ใช่แค่คะแนนรวม

ความเข้าใจผิดทั่วไปเกี่ยวกับการคัดกรองด้วย PHQ

• คะแนนสูงหมายความว่าฉันต้องกินยา ไม่จำเป็นเสมอไป การตัดสินใจรักษาขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง รวมถึงระยะเวลา ความบกพร่อง ประวัติ และความพึงพอใจส่วนบุคคล
• แบบทดสอบเหล่านี้ไม่เห็นปัญหา "จริง" ของฉัน เป็นความจริงบางส่วน พวกมันไม่ได้วัดทุกอย่าง (เช่น ความบาดเจ็บทางใจ ความเสียหาย หรือความเครียดจากสถานการณ์) มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ไม่ใช่เรื่องราวทั้งหมด
• ฉันควรพยายามทำคะแนนต่ำเพื่อดูมีสุขภาพดี ความซื่อสัตย์ช่วยให้คุณได้รับการสนับสนุนที่เหมาะสม เครื่องมือเหล่านี้มีไว้เพื่อประโยชน์ของคุณ ไม่ใช่แบบทดสอบที่คุณต้องผ่าน

ขั้นตอนต่อไปเพื่อสุขภาวะที่ดี

หากการเดินทางไปกับ PHQ-2 และ PHQ-9 ของคุณได้เน้นย้ำถึงความรู้สึกหนักอัด นี่คือขั้นตอนต่อไปที่ปฏิบัติได้จริง:

1. พูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญ: แบ่งปันคะแนนของคุณและบอกว่า "ฉันทำแบบคัดกรองเหล่านี้และต้องการความช่วยเหลือในการทำความใจว่ามันมีความหมายอย่างไรต่อฉัน"
2. มองหารูปแบบ: อย่ามุ่งเน้นเฉพาะคะแนนรวม แบบรายการใดได้คะแนนสูงสุด — การนอน พลังงาน การเพ่งสมาธิ ความรู้สึกหมดหวัง?
3. เลือกการกระทำช่วยเหลืออย่างหนึ่งในสัปดาห์นี้: การปรึกษานักบำบัด การปรับตารางนอนใหม่ การเดินทุกวัน หรือการตรวจสอบกับคนที่คุณไว้ใจ สามารถเป็นขั้นตอนแรกที่สำคัญได้

สรุป

การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่าง PHQ-2 และ PHQ-9 เป็นการดูแลตัวเอง ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นด้วยการคัดกรองสองคำถามสั้นๆ หรือทำแบบประเมินแบบเก้าข้อเต็มรูปแบบ คุณกำลังรวบรวมข้อมูลที่สามารถสนับสนุนการเลือกที่ดีขึ้นได้ หากคุณต้องการจุดเริ่มต้นที่เรียบง่ายและเป็นส่วนตัว คุณสามารถ ทำแบบสอบถาม PHQ-9 ออนไลน์ จำไว้เสมอว่าเครื่องมือนี้เป็นเพื่อการศึกษาและการสะท้อนคิด — มันไม่ใช่วินิจฉัยภาวะซึมเศร้า — และการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญสามารถช่วยให้คุณตีความผลลัพธ์ในบริบทที่ถูกต้อง

คำถามที่พบบ่อย

PHQ-2 และ PHQ-9 แตกต่างกันอย่างไร?

ความแตกต่างหลักคือความลึกและวัตถุประสงค์ PHQ-2 เป็นเครื่องมือคัดกรอง 1 นาทีเพื่อระบุความกังวลที่อาจเกิดขึ้น ในขณะที่ PHQ-9 เป็นเครื่องมือ 3–5 นาทีที่ใช้ประเมินความรุนแรงของอาการและติดตามการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไป

PHQ-2 ให้ผลบวกปลอมได้ไหม?

ได้ PHQ-2 ออกแบบมาให้มีความไวสูง หมายความว่าอาจชี้ผลเป็นบวกในคนที่เผชิญกับความเครียดชั่วคราว นั่นเป็นเหตุผลที่ผลบวก PHQ-2 โดยทั่วไปต้องการการติดตามด้วย PHQ-9 และบทสนทนาในโลกความจริง

คะแนน PHQ-9 เท่าไรจึงถือว่าสูง?

คะแนน 10 ตกอยู่ในระดับปานกลาง มักบ่งชี้ว่าอาการมีความหมายมากพอที่จะพูดคุยเป็นทางเลือกการสนับสนุน เช่น การบำบัด การปรับเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ หรือการประเมินทางคลินิก — ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของคุณ

คำถามที่ 9 บน PHQ-9 มีความสำคัญอย่างไร?

คำถามที่ 9 คือการทดสอบความปลอดภัย โดยคัดกรองความคิดทำร้ายตัวเอง การตอบสนองใดๆ ที่เหนือกว่า "ไม่เลย" เป็นสัญญาณที่ควรขอการสนับสนุนทันที หากคุณรู้สึกไม่ปลอดภัย ให้ติดต่อบริการฉุกเฉินในพื้นที่หรือสายด่วนวิกฤติทันที

ควรใช้แบบสอบถามเหล่านี้บ่อยแค่ไหนเพื่อติดตามอารมณ์?

ในการดูแลทางคลินิก PHQ-9 มักใช้ทุก 2–4 สัปดาห์เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลง สำหรับการทบทวนตนเอง เดือนละครั้งอาจเพียงพอที่จะสังเกตเห็นรูปแบบโดยไม่หมกมุ่นกับความผันผวนรายวันเกินไป