غربالگری افسردگی - ابزارها، امتیازها و برنامه های پیگیری

غربالگری افسردگی روشی ساختارمند است برای اینکه متوجه شویم چه زمانی خلق پایین، از دست دادن علاقه، تغییرات خواب، خستگی، مشکل تمرکز یا افکار انتقادی نسبت به خود ممکن است نیازمند توجه نزدیک تر باشد. این کار به تنهایی یک نتیجه گیری پزشکی نیست. نتیجه غربالگری بهتر است به عنوان یک نشانه فهمیده شود: چیزی برای فکر کردن، پیگیری در طول زمان، و گفت وگو با یک متخصص واجد شرایط در صورت نیاز. اگر می خواهید جای ساده ای برای فهم قالب PHQ-9 داشته باشید، منبع خودبررسی PHQ-9 می تواند به شما کمک کند پرسش های رایج غربالگری افسردگی را به شکلی آرام و آموزشی بررسی کنید.

غربالگری افسردگی چه معنایی دارد

غربالگری افسردگی از پرسش های استاندارد استفاده می کند تا بررسی کند آیا تجربه های اخیر ممکن است با علائم رایج افسردگی همخوانی داشته باشند یا نه. بیشتر ابزارها درباره یک بازه زمانی مشخص، اغلب دو هفته گذشته، می پرسند و می خواهند بدانند علائم چند وقت یک بار حضور داشته اند. این مهم است، چون یک روز غمگین گذرا، دوره سوگ، بیماری مزمن، اثر داروها، کم خوابی و استرس همگی می توانند به روش های متفاوتی بر خلق اثر بگذارند.

غربالگری خوب سه کار انجام می دهد. نخست، به تجربه هایی که ممکن است مبهم یا سخت برای توضیح باشند زبان می دهد. دوم، یک امتیاز یا الگوی تکرارپذیر ایجاد می کند که بعدا می توان آن را مقایسه کرد. سوم، وقتی نتیجه به ناراحتی معنادار، اختلال در زندگی روزمره یا نگرانی احتمالی درباره ایمنی اشاره دارد، پیگیری را تشویق می کند.

محدودیت نیز به همان اندازه مهم است. یک پرسشنامه نمی تواند همه داستان شما را بداند. همه شرایط پزشکی، رویدادهای زندگی، مصرف مواد، زمینه فرهنگی یا تاریخچه شخصی را در نظر نمی گیرد. به همین دلیل غربالگری افسردگی زمانی بهترین کارکرد را دارد که دروازه ای به سوی مراقبت، تأمل و گفت وگو باشد، نه پاسخ نهایی.

ابزارهای رایج غربالگری برای افسردگی و اضطراب

چندین ابزار غربالگری در مراقبت اولیه، مشاوره، سلامت محیط کار، مدارس و آموزش آنلاین دیده می شوند. این ابزارها مرتبط اند، اما قابل جایگزینی با یکدیگر نیستند.

ابزار	بر چه چیزی تمرکز دارد	نقش معمول
PHQ-2	دو پرسش اصلی افسردگی	نخستین بررسی بسیار کوتاه
PHQ-9	نه حوزه علائم افسردگی	غربالگری افسردگی و پیگیری شدت
GAD-7	هفت حوزه علائم اضطراب	غربالگری اضطراب و پیگیری شدت
EPDS	علائم خلقی پیرامون زایمان	غربالگری بارداری و پس از زایمان
GDS	علائم خلقی سالمندان	غربالگری در مراقبت از سالمندان

دو پرسش غربالگری اغلب به PHQ-2 اشاره دارد. این پرسش ها درباره کاهش علاقه یا لذت و احساس پایین بودن، افسردگی یا ناامیدی می پرسند. اگر آن پاسخ ها نشانه نگرانی باشند، ممکن است از پرسشنامه طولانی تر غربالگری افسردگی، مانند PHQ-9، برای بررسی خواب، انرژی، اشتها، تمرکز، تغییرات حرکت، ارزشمندی خود و افکار آسیب به خود استفاده شود.

PHQ-9 و GAD-7 اغلب با هم ذکر می شوند، زیرا افسردگی و اضطراب می توانند همپوشانی داشته باشند. PHQ-9 بر علائم افسردگی تمرکز دارد. GAD-7 بر علائم اضطراب مانند نگرانی، بی قراری، تحریک پذیری و دشواری در آرام شدن تمرکز دارد. یک فرد ممکن است در یکی، هر دو، یا هیچ کدام امتیاز بالا داشته باشد، بنابراین غربالگری ترکیبی افسردگی و اضطراب وقتی علائم آمیخته اند می تواند مفید باشد.

ابزار غربالگری PHQ-9 چگونه کار می کند

ابزار غربالگری PHQ-9 برای افسردگی درباره نه حوزه علائم در دو هفته گذشته می پرسد. هر مورد معمولا از 0 تا 3 امتیاز می گیرد، بر اساس اینکه علامت چند وقت یک بار رخ داده است. امتیاز کل از 0 تا 27 است.

بسیاری از منابع آموزشی و بالینی امتیازهای PHQ-9 را این گونه گروه بندی می کنند:

امتیاز PHQ-9	دامنه کلی شدت
0-4	حداقل یا هیچ
5-9	خفیف
10-14	متوسط
15-19	نسبتا شدید
20-27	شدید

این دامنه ها کمک کننده اند، اما نباید جدا از زمینه خوانده شوند. امتیاز 8 هنوز می تواند مهم باشد اگر علائم جدید باشند، بدتر شوند یا کار، مدرسه، فرزندپروری، روابط یا روال های روزانه را تحت تأثیر قرار دهند. امتیاز 14 ممکن است بسته به ایمنی، سابقه، حمایت ها و زمینه پزشکی به پاسخ متفاوتی نیاز داشته باشد. هر پاسخی که نشانه آسیب به خود باشد، حتی اگر امتیاز کل در بالاترین دامنه نباشد، شایسته حمایت انسانی سریع است.

برای یک روش خصوصی و مبتنی بر مرورگر جهت مرور قالب، می توانید از راهنمای آنلاین امتیازدهی PHQ-9 به عنوان نقطه شروع آموزشی استفاده کنید. هر نتیجه نگران کننده را نزد پزشک، درمانگر، مشاور مدرسه یا فرد حمایتگر واجد شرایط دیگری ببرید که بتواند تصویر گسترده تر را در نظر بگیرد.

غربالگری در بزرگسالان، سالمندان، کودکان و مراقبت اولیه

غربالگری افسردگی در بزرگسالان معمولا در مراقبت اولیه مطرح می شود، چون علائم خلقی اغلب همراه با مشکلات خواب، درد، بیماری های مزمن، خستگی، بارداری، تغییرات پس از زایمان یا استرس عمده زندگی ظاهر می شوند. یک ابزار کوتاه می تواند مطرح کردن این موضوع را در یک ویزیت معمول آسان تر کند.

غربالگری افسردگی در سالمندان ممکن است نیاز به دقت بیشتر داشته باشد، چون علائم می توانند با سوگ، انزوا، اثر داروها، تغییرات شناختی یا بیماری جسمی همپوشانی داشته باشند. سالمندان ممکن است افسردگی را به جای گفتن اینکه غمگین هستند، از راه انرژی پایین، تغییر خواب، دردهای بدنی یا کناره گیری توصیف کنند.

غربالگری افسردگی در کودکان معمولا زمانی دقیق تر است که به عنوان غربالگری نوجوانان یا غربالگری کودکان متناسب با سن توصیف شود. نوجوانان ممکن است تحریک پذیری، تغییرات مدرسه، کناره گیری اجتماعی، رفتارهای پرخطر یا تغییرات خواب نشان دهند. غربالگری افسردگی نوجوان باید با زمینه خانوادگی، گفت وگوی حساس به حریم خصوصی و قضاوت حرفه ای همراه باشد.

غربالگری در بارداری و پس از زایمان اغلب از ابزارهایی استفاده می کند که برای آن مرحله زندگی طراحی شده اند، چون اضطراب، نگرانی های پیوند، اختلال خواب و افکار مزاحم ممکن است همراه با علائم افسردگی ظاهر شوند. غربالگری افسردگی پس از زایمان باید حمایتگر باشد، نه شرم آور، و باید برای حمایت عملی و نیز مراقبت بالینی جا باز کند.

در مراقبت اولیه، غربالگری زمانی قوی تر است که مطب برای گام های بعدی برنامه داشته باشد. پرسشنامه بدون پیگیری می تواند فرد را با یک امتیاز اما بدون مسیر رها کند. روند بهتر توضیح می دهد نتیجه چه معنایی دارد، هنگام نیاز ایمنی را بررسی می کند و گزینه هایی برای ارزیابی بیشتر، درمان، گفت وگوی دارویی، حمایت اجتماعی یا پایش ارائه می دهد.

برنامه پیگیری چه چیزهایی می تواند شامل شود

جست وجو درباره غربالگری افسردگی و برنامه پیگیری اغلب از سوی افرادی است که می خواهند بفهمند پس از غربالگری مثبت چه باید رخ دهد. در شاخص های کیفیت بالینی، برنامه پیگیری عموما یعنی نتیجه مثبت به یک گام بعدی ثبت شده وصل است. برای خواننده فردی، ایده عملی ساده است: در امتیاز متوقف نشوید.

برنامه پیگیری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• گفت وگو با پزشک مراقبت اولیه، درمانگر، روان پزشک، مشاور مدرسه یا متخصص واجد شرایط دیگر.
• ارزیابی بیشتر علائم، ایمنی، شرایط پزشکی، داروها، مصرف مواد، خواب و استرس.
• ارجاع به مشاوره، درمان، روان پزشکی، حمایت گروهی یا خدمات اجتماعی.
• گفت وگو درباره گزینه های درمانی در صورت مناسب بودن.
• برنامه ای برای تکرار غربالگری در آینده جهت پیگیری تغییرات.
• برنامه ایمنی یا حمایت فوری اگر افکار آسیب به خود وجود داشته باشد.

اگر پاسخ PHQ-9 شامل افکار آسیب به خود است، آن را اطلاعات مهم بدانید. اگر هرگونه خطر عمل کردن بر اساس آن افکار وجود دارد، فورا با خدمات اورژانس محلی، خط بحران یا فردی مورد اعتماد تماس بگیرید. لازم نیست صبر کنید امتیاز شدید شود تا درخواست کمک کنید.

جست وجوهای کد ICD-10 و CPT پرسش های صورتحساب هستند

عبارت های جست وجو مانند غربالگری افسردگی ICD-10، کد ICD-10 برای غربالگری افسردگی، کد CPT برای غربالگری افسردگی یا CPT برای غربالگری افسردگی به پرسش های اداری اشاره دارند، نه پاسخ های سلامت شخصی. انتخاب کد می تواند به کشور، پرداخت کننده، نوع ویزیت، مستندسازی پزشک، گروه سنی، الزامات شاخص های کیفیت و اینکه غربالگری پیشگیرانه بوده، بخشی از ویزیت گسترده تر بوده یا به مراقبت پیگیری وصل بوده است بستگی داشته باشد.

اگر شما بیمار هستید، مفیدترین پرسش معمولا این نیست که "کدام کد اعمال می شود؟" بلکه این است که "نتیجه من چه معنایی دارد، و بعد چه اتفاقی می افتد؟" اگر پزشک، مسئول صورتحساب یا مدیر مرکز درمانی هستید، به جای یک مقاله عمومی از قوانین فعلی پرداخت کننده و راهنمای رسمی کدگذاری استفاده کنید. غربالگری افسردگی در مراقبت اولیه هم فرایند مراقبت است و هم فرایند مستندسازی، و این دو بخش باید بدون سردرگم کردن فرد غربال شده از یکدیگر حمایت کنند.

چگونه نتایج غربالگری افسردگی را با دقت به کار ببریم

مفیدترین روش استفاده از غربالگری افسردگی ترکیب ساختار با مهربانی است. تاریخ، ابزار استفاده شده، امتیاز، علائمی که مهم ترین به نظر می رسیدند و هر رویداد زندگی که ممکن است بر پاسخ های شما اثر گذاشته باشد را بنویسید. اگر همان ابزار غربالگری را بعدا تکرار کردید، به جای قضاوت یک عدد به تنهایی، الگوها را مقایسه کنید.

پیش از صحبت با یک متخصص، می توانید یادداشت کنید:

• کدام علائم بیشترین اثر را بر روال روزانه شما دارند.
• تغییرات چه مدت حضور داشته اند.
• آیا علائم بهتر می شوند، بدتر می شوند یا بالا و پایین می روند.
• آیا اضطراب، سوگ، بیماری مزمن، درد، خواب یا مصرف مواد ممکن است بخشی از تصویر باشد.
• چه نوع حمایتی اکنون واقع بینانه به نظر می رسد.

اگر نقطه شروعی ملایم می خواهید، دوباره به ابزار آموزشی غربالگری PHQ-9 سر بزنید و نتیجه را به عنوان یک بخش از اطلاعات استفاده کنید. هدف برچسب زدن به خودتان نیست. هدف فهمیدن چیزی است که تجربه می کنید، تصمیم گرفتن درباره اینکه آیا حمایت کمک می کند یا نه، و آسان تر کردن گفت وگوی بعدی است.

FAQ

آزمون غربالگری افسردگی چیست؟

یک آزمون رایج غربالگری افسردگی PHQ-9 است، ابزاری با نه پرسش که می پرسد علائم افسردگی در دو هفته گذشته چند وقت یک بار وجود داشته اند. PHQ-2 گزینه کوتاه تری برای نخستین بررسی است، در حالی که ابزارهای دیگر ممکن است برای پس از زایمان، سالمندان، کودکان یا محیط های پژوهشی استفاده شوند.

تفاوت PHQ-9 و GAD-7 چیست؟

PHQ-9 علائم افسردگی را غربال می کند و امتیازی از 0 تا 27 می دهد. GAD-7 علائم اضطراب را غربال می کند و امتیازی از 0 تا 21 می دهد. آنها سبک پاسخ مشابه دارند، اما بر الگوهای علائم متفاوتی تمرکز می کنند.

برای بررسی افسردگی چه آزمون هایی انجام می شود؟

متخصصان ممکن است از پرسشنامه های غربالگری مانند PHQ-2، PHQ-9، EPDS، GDS یا ابزارهای مناسب سن دیگر استفاده کنند. آنها ممکن است درباره سابقه پزشکی، خواب، دارو، مصرف مواد، استرس، ایمنی و عملکرد روزانه نیز بپرسند.

دو پرسش غربالگری افسردگی چیست؟

دو پرسش PHQ-2 درباره کاهش علاقه یا لذت و احساس پایین بودن، افسردگی یا ناامیدی در دو هفته گذشته می پرسند. پاسخ نگران کننده اغلب به پرسشنامه طولانی تر یا گفت وگوی دقیق تر منجر می شود.

آیا غربالگری افسردگی در مراقبت اولیه کافی است؟

غربالگری در مراقبت اولیه گام نخست مفیدی است، به ویژه وقتی با پیگیری همراه باشد. معمولا به تنهایی کافی نیست وقتی علائم شدید، پایدار، ناایمن یا مؤثر بر زندگی روزمره هستند.

اگر امتیازم بالا باشد چه کار کنم؟

در نظر بگیرید نتیجه را با متخصص واجد شرایطی در میان بگذارید که بتواند علائم، زمینه، ایمنی و گزینه های حمایت را بررسی کند. اگر افکار آسیب به خود دارید یا احساس خطر می کنید، فورا با خدمات اورژانس، خط بحران یا فردی مورد اعتماد تماس بگیرید.